Srebro koloidalne

Koloid – układ, w którym jedna substancja (np. srebro) jest podzielona na maleńkie cząsteczki, zwane cząsteczkami koloidalnymi,  rozproszonymi i zawieszonymi w innej substancji (np. w wodzie) bez wiązania się z cząsteczkami „rozpuszczalnika”.

Srebro koloidalne (nanosrebro) – srebro metaliczne złożone z submikroskopijnych zbitek zawieszonych w czystej wodzie dzięki niewielkiemu ładunkowi elektrycznemu jaki posiada każdy z atomów.

Wytwarzanie koloidu srebra – w skutek przepływu prądu przez zanurzone w wodzie elektrody srebrne wytrąca się metaliczne srebro. Parametry koloidu zależą od wartości przepływającego prądu, długości procesu oraz czystości elektrod.

S4.png

Własności koloidu srebra:

  • zabija ponad 650 najczęściej występujących wirusów i bakterii chorobotwórczych
  • zabija pasożyty
  • niszczy grzyby i pleśń
  • nie powoduje uczuleń
  • działa przeciwzapalnie
  • wirusy, bakterie, grzyby ani pleśnie nie są w stanie uodpornić się na koloid
  • ograniczone działanie uboczne ( przy bardzo dużym przedawkowaniu może wystepować argyria (srebrzyca)
S3.png

Zastosowania lecznicze srebra:

  • Antyczna Grecja: pokrywanie wewnętrznej części naczyń warstwą metalicznego srebra chroniła jedzenie przed zepsuciem;
  • Bliski Wschód: srebrne monety wrzucane do skórzanych bukłaków chroniły przechowywaną wodę przed zepsuciem;
  • Europa XIV wiek: srebrne łyżeczki chroniły dzieci przed zarazą dżumy;

Wprowadzenie na początku XX wieku antybiotyków spowodowało spadek zainteresowania srebrem jako środkiem leczniczym. Obecnie stosuje się antybakteryjne właściwości srebra m.in. w:

  • przemyśle chłodniczym: powlekanie lodówek warstwą jonów srebra hamuje namnażanie się organizmów chorobotwórczych
  • kosmetologii: stosowanie srebra nie prowadzi do uczuleń
  • przemyśle farmaceutycznym: opatrunki z dodatkiem srebrnych nici wspomagają leczenie trudno gojących się ran
S1_0.png S2.png